Kategorie
Szkolenie

Program szkolenia indywidualnego

Program szkolenia indywidualnego.

Jednym z trudniejszych zadań jest w SMS określenie optymalnych proporcji pomiędzy treningami zespołowymi (które budują taktyczny obraz drużyny, doskonalą skuteczność gry w obliczu bieżących potrzeb) a treningami indywidualnymi (które rozwijają potencjał poszczególnych zawodniczek, szczególnie w odniesieniu do cech przygotowania motorycznego i technicznego).

W SMS należy wyraźnie zaakcentować trening indywidualny, nakierowany na konkretne potrzeby zawodniczek, a nie koncentrować się (nadmiernie) nad bieżącymi potrzebami taktyki zespołowej (czyli wyników drużyny). Oczywistym jest, że trening indywidualny może przybierać różne formy organizacyjne, np. grupowy trening poszczególnych formacji czy doskonalenie współpracy pomiędzy rozgrywającymi i środkowymi, czy realizowany w podgrupach trening szybkości, wytrzymałości tlenowej lub siły dynamicznej.

Wdrożenie do praktyki SMS program szkolenia indywidualnego wymaga opracowania i przestrzegania następujących elementów organizacyjno-szkoleniowych:

1. Każda zawodniczka powinna mieć swój oryginalny program szkolenia indywidualnego.

2. Każdy program szkolenia indywidualnego powinien spełniać kryteria (na dany cykl treningu):

a) konkretności, gdzie w sposób jednoznaczny powinny być wymienione elementy podlegające indywidualnemu kształtowaniu,

b) wymierności, gdzie powinien być określony poziom danego elementu i jednoznacznie wyznaczony zakres progresu,

c) terminowości, gdzie określamy okres czasu, w którym dany progres powinien być uzyskany.

3. Zasadą programu szkolenia indywidualnego powinno być akcentowanie jakości treningów i ich koncentracja na jednym czy ewentualnie dwóch elementach z danego zakresu i ich wszechstronne, alternatywne doskonalenie w różnych sytuacjach i wariantach. Błędem byłoby powierzchowne prowadzenie treningów indywidualnych w odniesieniu do 5-6 elementów, co prawdopodobnie nie spełniałoby waloru gruntownego doskonalenia.

4. Punktem wyjścia programu szkolenia indywidualnego jest kompleksowa ocena stanu wytrenowania i umiejętności specjalistycznych zawodniczek (diagnostyka), której efektem powinno być sporządzenie indywidualnych profili przygotowania motorycznego oraz indywidualnych charakterystyk umiejętności technicznych i taktycznych zawodniczek pod kątem ich walorów i braków. Cenna będzie także charakterystyka osobowości, cech woli i motywacji poszczególnych koszykarek.

W szkoleniową realizację programów indywidualnego szkolenia powinni być włączeni wszyscy szkoleniowcy pracujący w SMS-ie.

Idee i treści szkoleniowe treningu zespołowego, grupowego czy indywidualnego powinny być ze sobą ściśle powiązane i wzajemnie się uzupełniać. Treścią szkolenia indywidualnego mogą być wszystkie elementy składające się na pojecie „formy sportowej zawodniczki”. Wybór tych elementów, czasokres pracy nad nimi w znacznym stopniu zależy od miejsca w rocznym cyklu szkolenia (okres przygotowawczy, startowy, przejściowy), od predyspozycji zawodniczki, poziomu i tempa jej rozwoju biologicznego oraz specjalizacji boiskowej. Zawsze jednak szkolenie indywidualne powinno pozytywnie wpływać na poziom umiejętności techniczno-taktycznych i dyspozycji psycho-fizycznych zawodniczki.

W planowaniu treningu indywidualnego można uwzględniać przynajmniej dwa jego aspekty:

1) rozwijanie i doskonalenie dominujących (silnych) stron umiejętności i sprawności zawodniczki,

2) wyrównywanie do wymaganego poziomu mankamentów (słabych stron) w profilu jej umiejętności i sprawności.

Wybór strategii postępowania zależy od decyzji trenera, który musi oszacować zakres ewentualnych rezerw tkwiących w poziomie wytrenowania poszczególnych zawodniczek.